De Nederlandse website www.vakantiekaart.nl biedt standaard 5% korting op de aangeboden producten. De site wordt “gevoed” door een achttiental reisagenten, die dus een fiks deel van hun tour operator commissie doorgeven aan de internet boeker. Dit zorgt voor conflicten met een aantal touroperators.  De directie van Vakantiekaart.nl speelt het hard, en daagt minstens één van de tour operators voor de rechtbank.  Dit is de internet-tijdperk versie van een klassieker: wie beheert de prijs van de reis?  Het verhaal, en de bedenkingen.

Vakantiekaart.nl houdt vast aan het principe dat de retailer vrij kortingen mag aanbieden op de producten die hij verkoopt. De tour operator stelt vast dat de reisagent –die betaald wordt door de TO – de rechtstreekse verkoopprijzen op deTO-website met 5% onderuit haalt. Van een dilemma gesproken!

Dit is een aloude situatie, die door het ontstaan van het internet alleen maar ingewikkelder is geworden. De discussie over “oneerlijke” kortingen van reisbureaus woedt al tientallen jaren. Of het nu kortingen zijn die toegekend worden aan personeelsleden van een groot bedrijf of rechtstreeks aan elke klant: het is een bron van ruzie en wederzijdse verontwaardiging. Maar deze discussie bleef in de regel beperkt tot de reisbureaus onderling. Vandaag wordt de relatie leverancier – distributie in vraag gesteld.

Welke oplossingen zijn er mogelijk? Eerste oplossing: de TO in kwestie zou zijn internet prijzen kunnen verlagen met 5%. Gevolg: rel gegarandeerd. Want alle andere reisagenten staan op hun achterste poten, verontwaardigd over de oneerlijke concurrentie. Terecht, overigens. Maar er is meer. Om de verkoop via de website te promoten, moet de TO een gigantische, landelijke marketingcampagne doen draaien.  Miljoenen Euro’s, die gefinancierd moeten worden uit de winstmarge. Dus: een verlaging van de prijs doet pijn. Geen oplossing dus.

Tweede oplossing: De TO zou de commissie van de 18 reisbureaus kunnen verlagen met 5%, want ze blijken dit zelf niet nodig te hebben: ze geven het door aan de klant. Probleem: de TO weet niet welke reisbureaus er achter de website zitten, ze hebben alleen enkele vermoedens. Gevolg: rel gegarandeerd, verdachtmakingen en misverstanden gegarandeerd. Geen oplossing dus.

Derde oplossing: de 18 reisagenten houden op met dit spelletje, en respecteren de regels. Ze bieden het internet aan als een gemakkelijk boekbaar kanaal, als aanvulling op hun eigen kantoren, maar houden vast aan gelijke, transparante prijzen. Gevolg: iedereen tevreden. De TO heeft geen prijsproblemen, de reisagenten verdienen meer. In België weten wij als geen ander dat dergelijke voor de hand liggende oplossingen vaak de laatste zijn die gekozen worden. Waarom? Omdat wij in een emotionele, gevoelige business werken. Hoe dan ook, we zijn benieuwd naar het vervolg. Of zijn het uiteindelijk alleen de advocaten nog die er aan zullen verdienen?

Comments (0)

Subscribe to this comment's feed

Name

Email

Comment

smaller | bigger

Add Comment Preview